| Onder het licht van Eleusis
Vannacht lag het mystieke beest
bij mij in bed.
Het was Beatrijs, de Nazareense,
van Nazareth.
De kaarsen waren al gedoofd
en toch was de duisternis
niet echt duister, want een
Eleusinisch licht scheen doorheen
mijn alkoofgordijn.
En zij, die naakte,
Nazareense, zei:
Ik ben Arabië. Ik ben het brandende
Arabië van alle harems en woestijnen.
Maar vergeet nu die harems en kom,
o arabist van mij. O ja, kom dieper
nog in mij en deze woestenij...
(openingsgedicht)
|
