GESTOLEN LUCHT

    Dertig gedichten
    gevolgd door
    'De navolging
    van Charles Baudelaire'

     Hendrik Carette

     Uitgever: Poëziecentrum (2006)

DE LAATSTE ROMANTICUS

Hij wilde bij vloed de Waddenzee doorwaden
     maar vrat kokkels en oesters in een restaurant aan zee.

Hij idealiseerde het landsmanleven in boswoningen en bosdorpen
     maar resideerde in een der meest verachtelijke voorsteden.

Hij wilde zich warmen aan een haardvuur
     maar verkleumde en verstarde door zoveel onbegrip en ongeloof.

Hij citeerde en reciteerde verzen van oudmodische dichters
     maar raakte verstikt door een te grote verering voor de Meesters.

Hij verlangde naar een ancestrale sibbe met mythen en sagen
     maar werd bekneld en beklemd door zijn eigen kleine clan.

Hij droomde van amourettes en maandenlange trektochten
     maar bleef veilig thuis als een mol in zijn hol.

Hij voorspelde de ondergang van veel parlando en al verdorde lyriek
     maar zijn omfloerste poëtenstem werd niet aanhoord.

Hij moest nog een virulent manifest en een traktaat neerschrijven
     maar botste tegen een muur van academische frasen.

Hij maakte zich vertrouwd met de singulariteit van Jean Sibelius
     en waande zich dan in de kathedraal van een Groot gotisch Woud.

Maar verloor zich in het noorden, in esoterische imaginaties
     in de koude wouden van Karilië.

Hij raakte ondergesneeuwd en vergrijsd: in de schemer
     boven de afgrond waar glossen en voetnoten smeulen.

Zijn leven wemelde van de krassen, verwondingen en doorhalingen
     want zijn geest was ooit onbevreesd & gloeiende geweest.

O, dat er toch nog een nieuwe strakke Romantiek moge komen!

De laatste romanticus te zijn
     die Lohengrin heeft gezien, de zwaan en de Graal.